Ovih dana istorija se ponavlja. Skupštinom Beograda ponovo rukovodi Zoran Alimpić, koji ponovo odugovlači sa zakazivanjem sednice, i u svom maniru govori da ,,ima vremena'' do krajnjeg roka. Takva nemogućnost formiranja sednice jedan je od argumenata koji se koristi da bi se pokazala nesposobnost gradske vlasti. 

Nezadovoljni odlukom Narodne skupštine RS, kojom je izostavljen prefiks „bosanski“ u nazivima gradova Brod i Kostajnica, kao i zvaničnim stavom Ustavnog suda RS da time nije povređen vitalni nacionalni interes Bošnjaka, bošnjački parlamentarci najavili su blokadu NS RS. 

Treba istaći da nisu svi narodi sa istim oduševljenjem stali u odbranu okupirane Jugoslavije. Neki nisu imali simpatija za jugoslovensku ideju i zajedništvo. Oni su posle kapitulacije Kraljevske Vojske i okupacije zemlje iskoristili priliku za ostvarenje svojih nacionalističkih težnji.

Već devet godina fotokopiramo od drugih sve i svašta – zakone, statute, ustave, politička uređenja, ekonomiju, monetarnu politiku – ali to uopšte ne krijemo. Naprotiv, hvalimo se na sav glas, iz petnih žila se trudimo da svi primete kako prepisujemo.

Dobro je što Grad Beograd uplaćuje umetničkim udruženjima sredstva za PIO, ali nije dobro što to sa zakašnjenjem radi. Zbog toga slobodni umetnici na pojedinim opštinama ne mogu da overe zdravstvene knjižice.

„Dekosovizacija“ se, prema Mesićevom mišljenju, odnosi na odsecanje glave velikosrpskom šovinizmu, eliminaciji onoga što Srbe, opšteprihvaćeno, čini nepredvidljivim, agresivnim i opasnim.

Nema sumnje da će država naći nove izvođače radove svoje politike jer ako su bivši komunistički portparol i bivši četnički ađutant mogli preko noći da odbace svoje zmijske kože i pretvore se u ljubimce i sveta i nacije.

Za sve građane Srbije vrlo zlokobnu tužbu NUNS-a mogu da obore materijalni dokazi, tj. mape, slike razrušenih srpskih sela u Dalmaciji, Krajini, Lici, Kordunu, Baniji, Slavoniji, BiH, KiM, kao i statistički podaci o genocidu nad pravoslavnim Srbima tokom NDHa, Tuđmanove ili Tačijeve demokracije.

Sadašnja vlada i pregovarači, međutim, umesto da se i dalje drže ovih principa i Rezolucije 1244, da se eventualno ponudi celom Kosovu i Metohiji u okviru Srbije status sličan Južnom Tirolu, odrekli su ih se i prihvaćen je tzv. briselski sporazum.

Slučaj Žarka Lauševića je nesporna tragedija. Dvojice mladića više nema, a Lauševićev život je razoren. Dva suđenja nisu pomogla da se slučaj dovoljno rasvetli. Brojna pitanja ostaju. Da li su te večeri on i njegov brat samo branili svoje živote?